[Tifa Lockhart]

Za Rapsodię. Dziecko Krwi Haydon zabrałam się z radością . Dawno nie miałam w ręku fantastyki więc ciekawa byłam okropnie .
Akcja rozpoczyna się w momencie ,gdy Gwydion trafia do nieznanej mu krainy . Po spędzeniu tam doby uświadamia sobie , że jest to państwo , które zatonęło XIVwieków temu . I w tej chwili widzimy przygody głównej bohaterki – Pieśniarki Rapsodii. W ucieczce przed ludźmi Michela Wiatru Śmierci poznaje 2 nieznajomych. To wydarzenie zaważyło na ich dalszych losach . Trafiają downętrza Sagii- drzewa życia . Co się działo następnie polecam przeczytać w książce.
Co do samej powieści to się trochę na niej zawiodłam . Oczekiwałam czegoś bardziej interesującego. Bohaterowie- całkiem dobrze skonstruowani . Ciekawe z nich charaktery . Nowe rasy min. – Darkowie i Filborgowie. Uważani przez ludzi za potwory . Kojarzyli mi się z orkami tylko ,że dobrymi . Fabuła w sumie mało oryginalna . Odnoszę wrażenie , żejuż gdzieś to spotkałam. Trójka osób ,które wcześniej się nie znały wyruszająca w podróż w nieznane .
Po skończeniu lektury dochodzę do wniosku , że czegoś mi tu zabrakło . Jakiegoś punktu kulminacyjnego . Ale , że jest todopiero 1 cześć sagi to dam jej jeszcze szansę i zabiorę się za kolejne tomy –oto one :Proroctwo .Dziecko Ziemi, Przeznaczenie . Dziecko Nieba , Requiem za słońce i Elegia za utraconą gwiazdę . Mam nadzieję , że spodobają mi się bardziej .
Ogółem ocena -4/6

[Lean val Tirach]

Bleh. Mnie się ta powieść nie podobała zupełnie. I choć dobrnęłam jakoś do końca, to wyrzuciłam z pamięci. Jak dla mnie szkoda tam miejsca.