Forum KGB
FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
[LPN] Robe A. - "Hitler i Churchill: Sekrety przywództw
Autor Wiadomość
Lupus 
Przedszkolak


Dołączył: 08 Kwi 2005
Posty: 2
Skąd: Wrocław
Wysłany: 2005-04-08, 00:15   [LPN] Robe A. - "Hitler i Churchill: Sekrety przywództw

Adolf Hitler i Winston Churchill, to postaci dość często pojawiające się na kartach książek, poczynając od prac naukowych, a kończąc na beletrystyce. „Hitler i Churchill: Sekre-ty przywództwa” autorstwa Andrew Roberts’a jest kolejną pozycją, po którą powinny sięgnąć osoby, których zainteresowania związane są z drugą wojną światową.
Książka została wydana przez Wydawnictwo Dolnośląskie w 2003 roku. Pozycja ta jest częścią serii – „Historia i Tradycja”, która w sposób barwny przybliża tematykę histo-ryczną. Autor książki, Andrew Roberts, jest cenionym historykiem brytyjskim zajmującym się w szczególności historią najnowszą. W jego dorobku pisarskim znajdują się takie pozycje jak: „The house of Windsor”, „The Holy Fox: a life of lord Halifax”, „Napoleon and Welling-ton”. Udziela się również na łamach „The Sunday Telegraph” oraz „The Spectator”, głównie recenzuje książki o tematyce historycznej. Roberts, współpracuje często z telewizją BBC 2, przygotowując dla niej programy o tematyce historycznej, m.in. jest autorem czteroczęścio-wego filmu dokumentalnego, pod takim samym tytułem jak recenzowana pozycja.
Książka podzielona jest na dwie części. Pierwsza zatytułowana jest „ Hitler i Chur-chill do roku 1939”, druga zaś „Hitler i Churchill od 1940”. Obie składają się z podrozdzia-łów, które omawiają poszczególne kwestie poruszane przez autora. Podział taki jest czytelny oraz pomocny dla czytelnika, który po przeczytaniu książki w łatwy sposób może znaleźć interesujące go fragmenty.
We wstępie do swojej książki, autor odpowiada na postawione samemu sobie pytanie „ Jak to możliwe, by jedna osoba przewodziła setce ludzi?”. Nawiązując do znanych postaci historycznych, żyjących na przestrzeni wieków, począwszy od Peryklesa, a skończywszy na obecnym przywódcy mocarstwa światowego – George W. Bush’u. Andrew Roberts analizuje mechanizmy, dzięki którym wymienione postacie wpływały na rządzonych przez siebie ludzi. Autor nawiązuje do wydarzeń z 11 września 2001 roku – ataku terrorystycznego na World Trade Center w Nowym Jorku. Analizując przemówienia prezydenta USA zauważa analogię do słynnych mów Winstona Churchilla, które krzepiły naród brytyjski w ciężkich dniach 1940 roku. W ten oto sposób, Roberts przechodzi do kolejnej poruszanej przez niego kwestii, obecności wydarzeń drugiej wojny światowej w teraźniejszości. Odwołując się do bohater-stwa Anglików w okresie Bitwy o Anglię, ukazuje jak mocno zakorzeniona jest w świadomo-ści tego narodu postać premiera Winstona Churchilla i jego głównego przeciwnika Adolfa Hitlera.
W pierwszej części książki, Roberts przedstawia nam podobieństwa i różnice pomię-dzy Churchillem i Hitlerem, zaczynając od dość prozaicznych rzeczy, jak nastawienie obojga do jedzenia i picia, poprzez przebieg ich karier politycznych, a kończąc na stosunku podwład-nych do nich samych.. Równolegle przedstawiana charakterystyka obu mężczyzn, ma na celu ukazanie ich jakże odmiennego sposobu sprawowania roli przywódcy. Charyzmatyczne przy-wództwo, które reprezentuje Hitler, z drugiej strony premier Wielkiej Brytanii z jego postawą inspirującego męża stanu.
Dość dużo miejsca Roberts poświęcił podrozdziałowi zatytułowanemu „Sztuka prze-mawiania”. Jak wiadomo słowa, które kieruje się do społeczeństwa, są najważniejszym ele-mentem władzy w rękach ludzi rządzących. Wartość tych słów, w dużym stopniu, może wpłynąć na historię świata, czego dowodem są przemowy obu liderów. Dobór słownictwa, gestykulacja jak i panowanie nad intonacją są jednym z ważniejszych sekretów przywództwa. Autor przedstawia czytelnikowi cały schemat takich publicznych wystąpień: przygotowywa-nia, następnie przytacza treść przemówień, na koniec opisuje reakcję słuchaczy. Po przeczy-taniu tej części książki, wydaje się, iż ówcześni ludzie doskonale opanowali elementy socjo-techniki oraz psychologii, bez których obecni politycy nie mogą się obejść. Kolejne kartki książki poświęcone są cechom charakteru obu przywódców. Autor dowodzi, że oponent Churchilla był człowiekiem, który promieniował charyzmą. Dzięki niej mógł być postrzegany przez swoich rodaków jako ponadludzki, nieziemski lider, dla którego nie ma rzeczy niemoż-liwych. Natomiast Churchillowi brakowało charyzmy, jego imponująca osobowość mogła być, według autora mylona z iskrą bożą, opatrznością nad narodem brytyjskim.
Podrozdział „Public relations” omawia kwestię związaną z wizerunkiem przywódcy, postrzeganiem go przez społeczeństwo. Hitler używał często trików propagandowych np. odcinał się od współpracowników partyjnych, chcąc zostać w oczach rodaków „swoim czło-wiekiem”. Roberts wymienia więcej takich elementów socjotechnicznych stosowanych przez wodza narodu niemieckiego: fotografowanie się z dziećmi, prosty strój, troska o wygląd ze-wnętrzny. Churchill to jego przeciwieństwo, w ogóle nie przywiązywał wagi do ubioru, czę-sto można go było zastać przy pracy w szlafroku i pantoflach. Przywódca Trzeciej Rzeszy nie przepadał za oficjalnymi spotkaniami, rzadko przedkładał swoje decyzję na piśmie, wolał ustnie wydawać instrukcję. Churchill był pracoholikiem i mikro-kierownikiem, którego czas pracy wypełniały liczne spotkania, jest autorem wielu dokumentów, poleceń dotyczących nawet trywialnych spraw. Hitler rzadko podróżował, za to Churchill widywany był wszędzie, zarówno w kraju jak i za granicą, pomimo jego zaawansowanego wieku.
„Hitler i Churchill od 1940 roku” tak zatytułowany jest kolejny rozdział książki. Dru-ga cześć nie jest oparta na motywie “porównania i kontrastu”, który tak często jest wykorzy-stywany w pierwszym rozdziale. Ta część książki jest w rzeczywistości serią esejów. Przed-stawiono w nich drogę, jaką oboje liderzy musieli przebyć, aby osiągnąć najwyższe stanowi-ska państwowe. Zawierają analizę zachowań oraz podjętych decyzji podczas drugiej wojny światowej. Następnie, rozdział ten omawia stosunki i relacje między przywódcami a instytu-cjami państwowymi m.in. wywiadem, administracją wojskową. Według autora Hitler - osoba o charakterze despoty, nie waha się popełnić taktycznego błędu tj. zatrzymania wojsk nie-mieckich, których dzieliło zaledwie kilkanaście kilometrów od ewakuującego się korpusu angielskiego z plaż Dunkierki. Uczynił tak, ponieważ nie mógł zaakceptować decyzji genera-łów, którzy działali z własnej inicjatywy, nie konsultując się z nim samym. W ten sposób chciał dać nauczkę swojej armii. Ta i kolejne decyzje podjęte w trakcie wojny, w szczególno-ści zbyt późno wydany rozkaz o włączeniu się jednostek pancernych do działań w dniu 6 czerwca 1944 roku, obala mit Hitlera jako genialnego stratega. Nie mniej istotną kwestią po-ruszaną przez autora jest sposób, w jaki Churchill walczył z defetyzmem oraz podnosił mora-le współobywateli w czasie bombardowań Londynu przez Luftwaffe. Churchill w przeciwień-stwie do wodza nazistów, nie stronił od spotkań ze społeczeństwem. W ten oto sposób dawał do zrozumienia opinii publicznej, że ich sprawy nie są mu obce, jest jednym z nich.
Podrozdział zatytułowany „Szukanie sojuszników” poświęcony jest stosunkom Anglii i Niemiec z innymi państwami. Churchill za wszelką cenę chciał pozyskać Stany Zjednoczo-ne do wojny z Niemcami, o jego determinacji świadczą wypowiedziane przez niego słowa: „Żaden kochanek nie studiował kaprysów swojej kochanki tak jak ja zachcianki prezydenta Roosevelta” [str. 152].
Andrew Robers sugeruje, iż kampania niemiecka w Jugosławii, mająca przyjść z po-mocą Mussoliniemu, przesunęła o sześć tygodni datę ataku na Związek Radziecki. Te opóź-nienie wpłynęło na działania armii niemieckiej na froncie wschodnim, gdyż nie zdołała ona osiągnąć Moskwy przed nadejściem srogiej rosyjskiej zimy. Ciekawe są dwa podrozdziały, w których przedstawione jest zdanie Churchilla na temat Hitlera i vice versa. „Nikczemny po-twór, nienasycony w swojej żądzy krwi i łupów” [str. 164] – tak o Churchillu zwykł wypo-wiadać się Hitler. Premier Wielkiej Brytanii był bardziej powściągliwy w słowach nazywając zazwyczaj Hitlera ”Herr Hitler”.
W zakończeniu swojej książki Andrew Roberts, zastanawia się nad miejscem Chur-chilla w historii. W pełni nie zgadza się z innym brytyjskim historykiem Dawidem Irvingiem, który pisząc w swoich książkach o premierze przedstawia go w negatywnym świetle. Jest to jeden z ciekawszych fragmentów książki, autor ciętymi ripostami, w których nie brak logiki odrzuca raz za razem zarzuty stawiane Churchillowi.
Książka została wydana w twardej oprawie, na dobrej jakości papierze. Na okładce wykorzystano fragment malowidła ściennego Diego de Rivery, przedstawiającego przema-wiającego Hitlera w otoczeniu ofiar nazizmu. Schemat okładki nawiązuje do serii, w której ukazała się recenzowana pozycja. Tłumaczenie z oryginału dokonane przez Krystynę Boc-kenheim nie budzi zastrzeżeń, przystępny język, zrozumiały dla większości czytelników. Istotnym elementem książki jest ogrom cytatów wypowiedzi Churchilla, świadczy to o zna-komitym zapoznaniem się autora z dokumentami z omawianego okresu. Niestety zauważalny jest brak krótkich notek biograficznych dotyczących osób pojawiających w tekście. Dla czy-telnika, który nie posiada rozbudowanej wiedzy historycznej, służyłyby jako dodatkowa po-moc. Książkę wzbogacają zdjęcia przedstawiające obu liderów, najczęściej są to fotografie rzadko publikowane np. zdjęcie Hitlera w towarzystwie świętych Mikołajów wręczających mu prezenty. Bogata bibliografia świadczy o rzetelnym przygotowaniu autora do napisania książki, może on również posłużyć osobom, które zechcą poszerzyć swoją wiedzę o tytuło-wych przywódcach. Książka ta jest ciekawym zestawieniem biografii obu polityków, połą-czonym z faktami historycznymi oraz spojrzeniem na nich od strony psychologicznej.
Hitler i Churchill, o których pamięć jest nadal żywa, stawiani są obok siebie jako dwie skrajne przeciwności: plebejusz i arystokrata, rewolucjonista i obrońca ładu, dyktator i demo-krata. Jednak pomimo różnic, kluczowym atrybutem łączącym obu przywódców jest ich nad-ludzka wytrwałość w dążeniu do celu, mimo wielu niepowodzeń, które stają na ich drodze. Obaj są doskonałymi przykładami ludzi, którzy zgłębili do końca wiedzę na temat przywódz-twa. Ich życie i kariery polityczne pozwalają odpowiedzieć na stawiane przez Roberts’a pyta-nie: „ Jak to możliwe, by jedna osoba przewodziła setce ludzi?”.

Autor: Lupus
Ostatnio zmieniony przez Ravena 2009-10-07, 21:03, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Wersja forum PDA/GSM

Template NoseBleed v 0.2 modified by Nasedo. Done by Forum Wielotematyczne

Forum administrowane przez: Grimlock, Nieznany